A żeby tak... te ciepłe oddechy, serdeczność,
uściski miłości przenieść
na większą liczbę dni w roku?
A może to, co śliczne i chwalebne, zmieniające
oblicze świata ma zawsze niepozorną twarz
dziecka, skrytą za splendorem świata?
Rodzi się wśród prostoty i skromności żłóbka.
Jeśli tak, to przez resztę dni
w roku musisz bardziej uważać,
więcej się schylać, bardziej pobrudzić ręce,
zaangażować serce, aby nie przegapić miłości.
Ta miłość skryta jest w tym,
co odrzucone. We wałęsającym się jak kurz
po podłodze pragnieniu kochania.
Bóg się rodzi tam, gdzie nie pomyślisz,
że może się pojawić.

Dlatego my, Wychowawcy, tak bardzo jesteśmy
podobni do wszystkich szukających betlejemskiej
Miłości, ponieważ codziennie w młodym
człowieku staramy się dostrzec piękno
wewnętrzne zamaskowane błyskotkami dającymi
pozór szczęścia. Dzięki Ci Jezu za ubóstwo
żłobka, wcielenie w Dziecko, bogatej rodziny.
Życząc łask Bożych szukamy tego co daje
prawdziwe zadowolenie duszy.